dinsdag 07 september 2010
| Camping - Bed & Breakfast - Chalet |
| Druivenoogst |
|
In onze streek begint de druivenoogst al redelijk vroeg. Eind augustus gaat de oogst meestal van start. Dit jaar was het wat aan de "koude kant" dus rijpen de druiven ook wat later en werd pas in september begonnen. Inmiddels is de oogst binnen en ruikt het in de "cantine" naar fermenterende most. In Sanprocolo begint een oogstdag traditioneel met brood en natuurlijk wijn. De eerste dagen is dat om 08.00 uur wat wennen maar al snel heb je de smaak te pakken en haast je je 's morgens naar het werk. Wel mannenwerk want tussen 11 mannen is Mireille de enige plukster. Gelukkig worden de druiven van onze buurman Maurizio op ooghoogte gekweekt zodat wij zonder al te veel rugklachten kunnen plukken. Dat was vorig jaar wel anders toen wij plukten in het dal van Ortezzano. Daar hangen de druiven op ongeveer 1 meter hoogte zodat je na 3 uur plukken niet meer rechtop kan staan en de rest van de pluk een ware geseling is voor de rug. Dit jaar is het een genot om in een heerlijk najaarszonnetje de druiven te oogsten. Na de lunch, waarbij geprobeerd wordt de oogst van vorig jaar op te maken, zijn de druiven aardig opgewarmd en wanneer je hard knijpt loopt het warme druivensap langs je vingers. De witte druiven worden afgevoerd naar de cooperatie waar van de druiven (trebbiano en pecorino) een eerlijke streekwijn gemaakt wordt. De rode druiven (sangiovese) worden zelf verwerkt. Hier wordt de overheerlijke Vino Cotto van gemaakt. Vino cotto betekent gekookte wijn. Een wat vreemde benaming aangezien je in een gekookte wijn niet veel alcohol meer terug vindt. Het koken vindt dan ook voor het fermenteren plaats. De druiven worden ontdaan van steeltjes en daarna gekneusd. Deze most gaat in grote koperen ketels en wordt 24 uur in de buitenlucht op grote houten vuren gekookt. Het geconcentreerde druivensap dat overblijft gaat in eikenhouten fusten om te fermenteren en te rijpen. Na een rijping van het liefst 10 jaar (maar wie kan zo lang wachten?) is de Vino Cotto gereed. Het doet een beetje denken aan port en heeft een alcohol percentage van rond de 14%. Een heerlijke drank die wij graag verwerken in een nagerecht van gemarineerde perzik met daarbij een typische cantucci op basis van anijs (staat ook volgend seizoen weer op het menu). Maar ook perfect om van te nippen wanneer wij na een dag plukken, op de veranda genieten van de zon die langzaam achter Sanprocolo verdwijnt.
|



De druiven van Sanprocolo
Gelukkig worden de druiven van onze buurman Maurizio op ooghoogte gekweekt zodat wij zonder al te veel rugklachten kunnen plukken. Dat was vorig jaar wel anders toen wij plukten in het dal van Ortezzano. Daar hangen de druiven op ongeveer 1 meter hoogte zodat je na 3 uur plukken niet meer rechtop kan staan en de rest van de pluk een ware geseling is voor de rug. Dit jaar is het een genot om in een heerlijk najaarszonnetje de druiven te oogsten.
Na de lunch, waarbij geprobeerd wordt de oogst van vorig jaar op te maken, zijn de druiven aardig opgewarmd en wanneer je hard knijpt loopt het warme druivensap langs je vingers. De witte druiven worden afgevoerd naar de cooperatie waar van de druiven (trebbiano en pecorino) een eerlijke streekwijn gemaakt wordt. De rode druiven (sangiovese) worden zelf verwerkt. Hier wordt de overheerlijke Vino Cotto van gemaakt. Vino cotto betekent gekookte wijn. Een wat vreemde benaming aangezien je in een gekookte wijn niet veel alcohol meer terug vindt. Het koken vindt dan ook voor het fermenteren plaats.
De druiven worden ontdaan van steeltjes en daarna gekneusd. Deze most gaat in grote koperen ketels en wordt 24 uur in de buitenlucht op grote houten vuren gekookt. Het geconcentreerde druivensap dat overblijft gaat in eikenhouten fusten om te fermenteren en te rijpen. Na een rijping van het liefst 10 jaar (maar wie kan zo lang wachten?) is de Vino Cotto gereed. Het doet een beetje denken aan port en heeft een alcohol percentage van rond de 14%. Een heerlijke drank die wij graag verwerken in een nagerecht van gemarineerde perzik met daarbij een typische cantucci op basis van anijs (staat ook volgend seizoen weer op het menu). 